Klaaß (en vaaK)
Met vriendjes gingen dus naar Duitßland, het land van de roze zomerbieten en steden.
Duitsland was het land der verstoppingen, er waren veel wauden met grote bomen met gaten waarin klaaß vaak wel (paste). hij had een plakje heide meegeneemt voor op zijn ontbijtsoepjah, die bestond uit groene saus met Penne lekker of niet. Ze waren eene beetje vierkant geweurden, maar dat vond onze goede ouwe (4) Klaaß niet zo erg. Het kwam door de vierkante pan die hij onlangs had aangeschaft. Daar werden al zijn goederen vierkant in mits gekoocckt.

Op den weg kwam hij een huîsjah tegen. Daar ging hij wonen want het zat vol. De bewoners waren eerst drie aardige knøllen. De ene heettte R.a.DIJ.sCH, en de andere heeette Worte.L. Klaaß wasch woonachtig in de schoorsteen aan de begane verdieping niet los. Toen hij naar buiten keek Duitßlande het hard en hij was van plan naar boiten te gaan. Dus dat deed hij gister. Hij reed in zijn kofr en oversteekte de grens van Klaaß (vaaK)-land-Duitßland. Eenmaal in Duitßland aangekomen was hij een stad...







Maar niet heus!

Het was een grapje, maar dat wisten de ene die heettte R.a.DIJ.sCH, en de die andere heeette Worte.L. niet. Maar klaas was een stoere keurel en lapte het aan zijn laars, maar het was eigenlijk zijn pan die hij als laars gebruikte, dus zijn voeten werden vierkant en pijnlijk. HIj nam een pauzetjah in de parkjah op het dak van de kelder. Daar opende hij de pot met etentjes die hij in de pan(dus eigenlijk zijn pan die een laars poogde 2 zijn) en er zaten vierkante pruimen in het vierkante potjah, wat wel goed was want eigenlijk houdde Klaaß helemæl niet van pruimen, maar de vierkante vond hij te verukkelijk om op te eten, dus hij besuikerde ze en legde ze in een ß-vorm in de boomtak maar toen.

Nou, kindertjes, het is weer tijd voor Klaaß Vaak.

Klaaß heeft vandaag (vaaK) een nuw wapen gevonden! Het was net alsof hij in de wow werold was ge-belandt! Maarja, toen ging ie het tonen. Hier is het! Wacht in spanning, en kijk dan pas!





















Hijs die grote hæ.

Nou, kindertjes, het is weer tijd voor Klaaß Vaak.

's Ochtends om 9.13:13:13'46" was Klaaß de worteltjes aan het woeden. Althans, dat droomde hij. Want om 9.13:13:13'47" schrok hij plots wakkør van een oorverdovende ploff. Het was een broodje. Klaas (vaaK) at het broodje (vaaK) op in 13.23 seconden.
"Au, eet mij niet," zei broodje vaaK.
"Oké," zei Klaas niet.
Hij verslond het brødjeh met huid en trilhaartjes (maar de wenkbrauwen vond hij maar viez).


Op het Duitße platteland waar Klaas niet woonde was het al ochtend, maar bij de buren vlak ernaast, scheen de zon nog niet.
"KLAAS!" hoorde Klaas.
"VAAK!" antwoordde de heide. Nadat Klaas had verteld aan de heide wat de heide hierop zou moeten zeggen in het hypothetische geval dat iemand 's ochtends luid "KLAAS" zou noemen, wist de heide precies wat de heide hiermee aan moest.
"Nou, dat was weer een hele klus. Ga maar lekker slapen," zei Klaaß, en hij legde een dekentjah over de heide heen, en ging er op liggen rollen. Hij speelde voor grasmaaier, maar het lukte niet. Klaaß is ook vandaag de dag nog een gebroken man.

Hij besloot te gaan lopen naar de plek waar de stem "KLAAS!" (en niet vaak, en ook niet klaaß) had geklonken. De tocht naar Duidßland was begonnen!